Σαν βλέπω τη θάλασσα να απλώνεται μπροστά μου, η ψυχή μου μεγαλώνει, αποκτά κίνηση, αγκαλιάζει τον κόσμο, γίνεται ένα με όλα τα πράγματα, γίνεται ένα με όλες τις ψυχές.
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω πια τα όρια της... που αρχίζει; που τελειώνει;
Γιατί; ξέρουμε μήπως που αρχίζει και που τελειώνει η θάλασσα; Μια θάλασσα είναι κι η ψυχή απέραντη, μεγάλη, όλο χρώματα και διαθέσεις. Αμέτρητες ζωές κρύβει μέσα της!
Όσες φορές κι αν την κοιτάξεις τόσα πρόσωπα θα πάρει!
Ήρεμη, γαλήνια για μια στιγμή ή σκληρή κι αφιλόξενη άλλοτε! Κινείται χωρίς να αλλάζει θέση, βρίσκεται εκεί χωρίς να είναι. Σε καλεί και σε διώχνει, σε μαγεύει και σε γοητεύει.
Ένα μυστήριο κρύβει μέσα της η ψυχή της θάλασσας. Δεν φανερώνεται ποτέ από μόνη της, ζητάει να την ανακαλύψεις.
Έτσι και η ψυχή, ανεξερεύνητη, μυστηριακή, με χίλια πρόσωπα κι αμέτρητες κρυψώνες!
Ένα καράβι αρμενίζει πάνω της, ανοίγει δρόμους, φέρνει μαζί του χαρές και λύπες, έρωτες, αγάπες και χωρισμούς, πραμάτειες κι ανθρώπους!
Δεν ξεχωρίζω ποια είναι η ψυχή, ποια είναι η θάλασσα, όλα μοιάζουν ένα, όλα βρίσκονται εδώ, τώρα, παντού και πουθενά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου