Νυσταγμένος από το ολονυκτίς ταξίδι αντικρίζω τον δρόμο του φεγγαριού λίγο πριν ξημερώσει κι η μέρα τον κοιμήσει στην αγκαλιά της.
Ο αντικαθρεφτισμός από μερικές εκατοντάδες λαμπάκια στο παράθυρο του καραβιού μοιάζει με ένα γαλαξία πολύχρωμο που χάνεται κι αργοσβήνει στον ορίζοντα μιας νέας μέρας!
Αυτή η εναλλαγή του υπάρχω με το δεν υπάρχω έχει τη δική της μοναδική γοητεία!
Βιώνω πάντα αυτές τις οριακές καταστάσεις σαν ένα παιδάκι που κοιτάζει γοητευμένο τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου....
Είναι τόσο γλυκό και μυστηριακό αυτό το πέρασμα από τη νύχτα στη μέρα.
Το φεγγάρι ακόμα αντιστέκεται στο φως της μέρας καθώς σβήνουν τα ίχνη του πάνω στο νερό. Σε λίγο το καινούργιο θα είναι μπροστά μας. Καλημέρα ήλιε!!!
Ο αντικαθρεφτισμός από μερικές εκατοντάδες λαμπάκια στο παράθυρο του καραβιού μοιάζει με ένα γαλαξία πολύχρωμο που χάνεται κι αργοσβήνει στον ορίζοντα μιας νέας μέρας!
Αυτή η εναλλαγή του υπάρχω με το δεν υπάρχω έχει τη δική της μοναδική γοητεία!
Βιώνω πάντα αυτές τις οριακές καταστάσεις σαν ένα παιδάκι που κοιτάζει γοητευμένο τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου....
Είναι τόσο γλυκό και μυστηριακό αυτό το πέρασμα από τη νύχτα στη μέρα.
Το φεγγάρι ακόμα αντιστέκεται στο φως της μέρας καθώς σβήνουν τα ίχνη του πάνω στο νερό. Σε λίγο το καινούργιο θα είναι μπροστά μας. Καλημέρα ήλιε!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου